logo

facebook twitter

Een lastige hobby

05-06-2014

princesymbolMensen die me al een tijdje kennen weten het inmiddels. Eens in de zoveel tijd krijg ik het serieus op mijn heupen. Gemiddeld 1x per jaar word ik volstrekt ontoerekeningsvatbaar. Dan kan ik tijdens een gesprek plotsklaps nerveus opstaan en wegrennen, om zo snel mogelijk bij een stabiele internetverbinding te geraken. Dan sla ik druk aan het sms-en met volslagen onbekenden. Dan ben ik niet van Twitter af te krijgen. Dan check ik mijn bankrekening en creditcard op beschikbaar saldo. Dan zoek ik naar mijn geluksoorbellen en dito onderbroek. Dan haal ik bij Blokker een regenponcho, een afdekzeiltje en een viskrukje. Dan koop ik een familiepak Dextro Energy, 10 muesli repen en een sixpack Vitaminewater. Dan rij ik snel naar de benzinepomp om mijn auto extra vol te gooien. Dan wil ik opeens dringend een nieuwe TomTom kopen. En dan ga ik zo snel mogelijk ergens (in Amsterdam, maar kan ook in Brussel of Parijs zijn. Vandaar die TomTom) op een trottoir plaatsnemen. En of het dan 40 graden is of juist -10, of ik overdekt sta of in de stromende regen, of ik er 12 danwel 2 uur zal moeten staan, of ik honger heb of moet plassen: niemand krijgt me meer van die stoep af. Niemand.

prince1Als jullie mij 2 of meer van bovenstaande dingen zien doen lieve mensen, bel dan alsjeblieft niet de Psycholance. Bel niet 112 maar zoek ‘Purple Rain’ op Spotify op en maak je buren even gek. Want dan is Prince in het land. Of in ieder geval in de buurt. En dat maakt ondergetekende licht waanzinnig maar oh-zo-gelukkig.

PRINCE-3RDEYEGIRL-MAYIk kom net weer uit een paar manische weken. Het hielp dit keer niet dat Prince zijn Europese tour Hit and Run part II had genoemd. En hij die naam ook vrij letterlijk nam. Concerten werden op zijn best 2 weken, maar meestal pas 2 dagen van te voren aangekondigd. Of helemaal niet, maar alleen als gerucht via zijn Twitter account verspreid. “In Brussels on break and techs r scouting local club scène 4 possible hit n run attack!”.

Mijn lief en ik hadden al twee concerten (Ziggodome Amsterdam en Sportpaleis Antwerpen) achter de kiezen toen we dit bericht lazen. We hadden twee keer volop genoten. Tijdens beide concerten hadden we praktisch vooraan gestaan. Het stoepzitten had bijzonder goed uitgepakt. En ‘da man’ had zich van zijn beste kant laten zien. Opzwepend, vrolijk en ontspannen had hij zijn hits gespeeld. Een aantal daarvan had hij in een nieuw rock jasje gegoten, om zichzelf uit te dagen en zijn fans (moi) te verrassen. En, Prince zou zijn naam geen eer aan doen als hij voor zijn vaste klanten (moi again) nog niet wat oud en obscuur materiaal zou spelen. We waren weer even in de Paarse Hemel geweest.

princeEn toen kwam dus dat Twitter bericht. We lagen uitgeput in bed een aflevering Homeland te kijken, bijna klaar voor een lange nacht bijslapen. Wat nu? Online overleg met mede-malloten leverde een unaniem oordeel op: voor nu was het vooral zaak om rust te pakken. Morgen zou het waarschijnlijk pas gaan gebeuren.

Op een stralende Hemelvaartsdag togen we samen met Prince fanatica K. naar Brussel. De geruchtenstroom was inmiddels goed op gang gekomen. Van officiële paarse confirmatie was echter nog geen sprake. In Brussel bezochten we met wat andere fans 2 mogelijke locaties, maar die gaven ons geen hoop. Bij de ene (Viage) klommen we zonder enige belemmering op het podium, wat geen goed teken was. En bij de andere (Recyclart, een underground lokatie temidden van skaters en punkers) spraken we de zaaleigenaar die ons kon melden dat Prince wèl langs was geweest maar niet bij hem zou spelen die avond.

Gedesillusioneerd liepen we terug naar de auto. Plotseling werden we ingehaald door 2 mannen met Prince T-shirts aan. Met wijdopen ogen en verdwaasd om zich heen kijkend snelden ze ons voorbij alsof ze zojuist iets gestolen hadden. In het voorbijgaan riepen ze paniekerig dat we terug naar de Viage moesten. We renden tegen beter weten gezellig met ze mee. En klommen er bij aankomst weer op het podium. Niks veranderd. Maar naar huis gaan durfden we toch nog niet. We bleven er een uurtje hangen, met ongeveer 75 anderen uit de zogenaamde #Purple Army.

fotoPrince bleef ons via Twitter bestoken met raadsels. “Prince and 3rdeyegirl in a room that holds 400 is like….” Zou hij gaan spelen in een zaal voor slechts 400 man!? OMG. En toen opeens kwam het antwoord: Botanique! We moesten naar de Kruidtuin van Brussel. Dankzij nieuwe Belgische Prince vriendin H. die ons alle 6(!) in haar Panda propte en werkelijk meesterlijk stuurde (“Allez, ik ga nu efkes een scherpe bocht maken hoor”!) stonden we in no-time naast de Botanische tuinen. High fives werden uitgewisseld en lopende Prince discussies weer aangezwengeld. (Welk album is beter? Dirty Mind of Pop Life?) Onderwijl met z’n allen gadeslaand hoe vrachtwagens vol spul van Prince en de band (en ja, zelfs ook zijn strijkplank) werden uitgeladen. We herkenden de roadies. De Brusselse politie stond ons met geweren en 6 politiehonden te beveiligen. Het kon niet meer mis gaan.

Maar toch. Na 1,5 uur als vee tussen linten te hebben staan wachten, doofde plots het zaallicht van de Botanique. Het hek ging op slot. En op Twitter kwam de uitleg: “No show tonight. Possibly tomorrow.” En daar sta je dan. Om 0:00am midden in Brussel. Gambled and lost. Ik heb een lastige hobby. Maar het was wèl erg gezellig.

 

 

 

 

 

© copyright 2020 Passion is the Key.