logo

facebook twitter

Meditation is the key

23-09-2015

boeddhaMediteren is dus gewoon hard werken. Hier kwam ik achter toen ik het 7 dagen lang, een uur of 10 per dag ging doen. Los van de fysieke ongemakken die het langdurig zitten of in slow motion lopen (yup, lopend mediteren. Krijg je spierpijn van, niet normaal.) met zich mee brengen. Steeds maar weer de concentratie opbrengen bleek enorm vermoeiend.

Ik denk niet dat ik me sinds mijn studentikoze dagen in de UB zo langdurig en met zo veel discipline op iets heb gefocust als tijdens mijn vipassana meditatieretraite een paar weken geleden. Waarop dan, vraag je je af? Op mijn ademhaling. Ja, dat lees je goed.

“Okeeeee..?” hoor ik je nu denken. Ik voel je afhaken. Bear with me.

Gelijk even een fabeltje over mediteren uit de wereld helpen. Mediteren is dus niet op een wiebelkussentje een tijdje effe lekker aan niks denken.

Dat kún je namelijk helemaal niet. Niemand niet, onze gedachten gaan hoe dan ook op een gegeven moment met ons aan de haal. Zo zit ons brein nu eenmaal in elkaar.

In eerste instantie is mediteren simpelweg een training om je tanende aandacht er weer bij te trekken. Een oefening om het proces van focussen en afdwalen aandachtig (mindful) te ervaren.

Dus je zit (maakt niet uit op wat. Als je er maar een beetje waardig bij zit.) en je focust je op je ademhaling. Waarom de ademhaling? Nou, onder andere omdat die er dus altijd is. Een cd met ruisende watervallen of charmante klankschalen moet je maar net bij de hand hebben. (ja je kan het natuurlijk op je i-phone downloaden, maar die kan ook es leeg zijn. Of kwijt. Get my point?) Je adem is altijd bij je. Wel zo praktisch.

Afijn, je zit en je voelt je ademhaling. In je buik of in je keel of bij je neusgaten. En je volgt die adem. Tel ze desnoods maar es. In-uit, in-uit. Geheid dat je na een paar keer ademen de tel kwijt bent en inmiddels heel hard zit na te denken over het aanstaande verjaardagfeestje van je kind, de nog aan te schaffen maar al weken uitverkochte Playmobile Summer City Speeltuin en dat je vooral niet moet vergeten je ouders uit te nodigen. Je moet je ontzettend beheersen om niet een post-it te pakken en vol te kladden met alles wat je nog moet doen voor dat schijtfeestje.

Als je net begonnen bent met mediteren kan het soms wel 10 minuten duren voordat je opmerkt: “hmm, ik zit nu al een tijdje die verjaardag te plannen.” Niet erg. Het enige wat je dan doet is opmerken dat je daar aan dacht. “Oh, ik zit over die verjaardag te denken” of “ Hee, ik zit me op te fokken over die vergadering”. En dan weer terug en focussen op je ademhaling. Je hoeft nog even niks te doen met die gedachten. Die post-it komt straks wel.

En dat is hard werken. Keer op keer maar weer opmerken dat je was afgedwaald en dan weer focussen op je ademhaling. In het geval van mijn retraite ben ik op zijn minst een miljoen keer afgedwaald en heb ik mezelf even zo vaak bij de kladden gegrepen. “Mijers, focus. Back to the breath honey.”

Ik hoorde een mooie metafoor van Henk Barendregt, mijn leraar tijdens de retraite. Zie opmerkzaamheid (mindfulness) als een portier van een hotel, die iedereen die door de hoofdingang loopt vriendelijk toeknikt en doorlaat.

Je ziet al je gedachten langs komen, en je benoemt ze even. In het begin benoem je ze misschien wat uitgebreider, “plannen van schijtfeestje” of “stressen over vergadering”. Later kan je volstaan met een veel abstracter: “denken”. En dan laat je de gedachte voor wat het was. En ga je weer op zoek naar je ademhaling.

Ik hoor je nu vertwijfeld uitschreeuwen: “Waarom zou ik dit in vre-des-naam moeten doen?!”

Darling, don’t get me started.

 

© copyright 2021 Passion is the Key.